Założona w 1982 roku jest liderem w dostarczaniu rozwiązań wykorzystywanych do prowadzenia kosztownych i długotrwałych obliczeń naukowych i technicznych (High Performance Technical Computing). W roku tym wynaleziony przez nią koprocesor 8087 pozwolił na osiągnięcie wydajności 50 Kflops, gdy w tym samym czasie standardowy komputer PC osiągał 1Kflop, a sprzedany za milion dolarów komputer Prime osiągał 250 Kflops. W 1987 roku firma stworzyła pierwszy 32-bitowy kompilator języka Fortran dla komputerów klasy PC, NDP-Fortran spopularyzował karty mikroprocesorowe, montowane w komputerach PC i działające jako system wieloprocesorowy (transputery). W 1989 roku firma zmieniła platformę dla równoległych obliczeń. Transputer został zastąpiony kartą z procesorem Intel-860. Stworzono na nowo odpowiednie kompilatory i jądra współpracujące z czteroprocesorowymi kartami i860. Typowy superkomputer posiadał zainstalowanych pięć kart QuadPuter-860 i osiągał wydajność 1,6 Gigaflops przy cenie 50 tys.USD, ponadto mieścił się w standardowej obudowie oraz zużywał zaledwie 350W. Aby osiągnąć analogiczną moc obliczeniową potrzeba było 800 maszyn klasy PC 486/487. W 1995 firma odeszła od rozwiązań bazujących na i860 na rzecz procesora Alpha. Stworzono dla tej platformy płyty główne, systemy oraz odpowiednie kompilatory. W 1999 firma rozpoczęła tworzenie klastów linuksowych typu Beowulf. W obecnym czasie klastry oparte na platformie x86 stanowią 70% natomiast oparte o platformę Alpha 30%.
Od roku 1988 firma Microway specjalizowała się również w tworzeniu kompilatorów (głównie języka C/C++ oraz Fortran) dla różnych platform sprzętowych oraz różnych wersji systemu operacyjnego UNIX. Zdobyte doświadczenie zostało wykorzystane przy tworzeniu rozwiązań dla systemu Linux oraz Tru64 w wersji dla procesora DEC Alpha.
W 1996 roku Microway pokazał na targach COMDEX komputer z komputerami Alpha pracujący pod kontrolą Linux. Przez następne lata firma współpracowała z Digital, Myrinet oraz Compaq nad doprowadzeniem Linux do stabilnej postaci, w której znajduje się w dniu obecnym. Pomimo osiągniętego w tym względzie sukcesu, Microway nadal szczegółowo testuje oraz sprawdza sprzętową kompatybilność z każdą nową wersją Linux. Współpraca z firmą Red Hat oraz ciągłe udoskonalanie kodu doprowadziło do opracowania stabilnych wersji Red Hat Linux 7.2 oraz 7.3, gwarantujących poprawność zarówno jądra systemu, jak również dołączonych sterowników oraz oprogramowania.
Pracownicy Microway wielokrotnie znajdowali błędy w dostarczanym do firmy kodzie - specyficzne dla szczególnego typu procesora, chipsetu lub sterowników urządzeń. Dlatego każdy budowany klaster musi przejść kompletne testy sprawdzające przed dostarczeniem sprzętu do klienta. Test rozpoczyna się 48 godzinnym "wygrzewaniem", w trakcie którego szczególnie dokładnie sprawdzana jest pamięć oraz pozostałe podzespoły. Klaster jest uznawany za pełnosprawny dopiero gdy przejdzie wnikliwe testy sprzętu. Bardzo trudno jest bowiem w późniejszym etapie rozróżnić błędy natury sprzętowej od tych powstających w programach komputerowych. Następnie przeprowadzany jest test biblioteki komunikacyjnej MPI, przy pomocy tego testu bardzo dokładnie sprawdzana jest warstwa komunikacyjna klastra. Równolegle przeprowadzany jest test polegający na sprawdzeniu zgodności kompilatorów ze sprzętem (każdy węzeł sprawdzany jest osobno). Test komunikacyjny trwa 72 godziny. Końcowym testem jest 24 godziny NAS parallel benchmark. Testy te mają za zadanie wykrycie wszelkich możliwych błędów w sterownikach lub jądrze systemu, tak aby była możliwość ich poprawienia przez specjalistów z Microway. Pozwoliło to między innymi na wykrycie i poprawienie występującego w standardowej dystrybucji błędu związanego ze skalowalnością klastra wykorzystującego połączenia Myrinet.
